Op het fietspad naar .... Portugal.

Vertrek 23 juli 2002 uit Nederland.

Op de ligfiets door België, Frankrijk, over de Pyreneeën,
naar Santiago de Compostela en door naar Portugal

Hieronder heb ik de foto´s op pagina´s gezet (kan even duren met laden).
Fotopagina 1 (NL, Belgie, Noord Frankrijk)
Fotopagina 2 (Frankrijk, col de Tourmalet)
Fotopagina 3 (Col de Bouchero, Spanje, Santiago)
Fotopagina 4 (Santiago, webcam beelden)

Klik hier voor het verslag over de Bouchero pas
Klik hier voor mijn weekelijkse interviews met radio Gelderland

Klik op de kaart voor een vergroting

Het keppelswapen (keppel kom ik vandaan): 3 pelgrims schelpen

Verslag
(typ-, spel- en stijlfouten voorbehouden)

Op 23 juli ben ik op mijn ligfiets gesprongen en naar het zuiden gegaan. Ergens had ik een vaag idee dat ik Portugal wilde halen, dus fietste ik door Belgenland, Frankrijk, Spanje, en haalde ik (via Santiago) uiteindelijk Portugal. Hieronder mijn reisverslag te lezen.
Tijdens de tocht ben ik ook regelmatig geïnterviewd door radio Gelderland. Deze interviews zijn ook te downloaden.

23 juli, dinsdag . vertrek
`s morgens vroeg eruit, want ik zou mezelf horen op de radio. Deze ik zei dat die naar Portugal wilde, dus na de radio uitzending was het hoog tijd om te vertrekken; Portugal ligt niet naast de deur! De dag begon slecht met flinke tegenwind. Ik wilde deze dag Deurne halen, waar ik was uitgenodigd door mijn tante.
Op de veerpontjes bij Millingen had ik mijn eerste contact met mede fietsers. Ze vonden het maar stoer dat ik helemaal naar Portugal ging.
Om een uur of zes kwam ik bij mijn Tante aan.

24 juli, woensdag
De eerste dag dat ik bedenk dat ik vroeg weg wil maar dat dit niet lukt; maar ach wat maakt het uit, het is vakantie! Om 10 uur ga ik dan uiteindelijk de deur uit. Ik breng een onverwacht bezoek aan mijn Familie die in Vlierden in een bungalow zit. Daarna fiets ik nog langs Roos (vriendin) in Weert.. en daarna., mag ik Nederland achter me laten..
De wind was raar genoeg 180° gedraaid zodat ik hem lekker mee had. Ondanks al deze bezoekjes heb ik dan toch nog de voerstreek gehaald waar ik mijn tentje op een camping heb opgezet. Er bleken nog twee fietsers te zijn. Zij fietsten erg gemoedelijk, en dit kwam met name door hun katoenen tent die niet nat opgerold mocht worden, en laat het nou net elke ochtend nat zijn. We hebben zo samen een gezellige bieravond gehad.

25 juli, donderdag
Vandaag mocht ik de Ardennen in. Dat betekent dus: Klimmen! Deze route had ik in het voorjaar met de andere ligfietser (Wiecher) gedaan, maar dan naar beneden.
Eenmaal boven mocht ik gelijk weer naar beneden, het Ambleve dal door. Vervolgens weer omhoog.. en dat gaat natuurlijk constant zo door. Toen ik daar fietste vond ik het zware heuvels, nu zou ik er mijn been niet meer voor ophalen.
Ik heb het Ourthe dal nog een heel eind gevolgd en heb vervolgens mijn tent bij Al March (Paliseul) opgezet.

26 juli, vrijdag
Vandaag zou ik Frankrijk halen... Lekker uitgeslapen want het tweede interview
met Radio Gelderland was pas om 10.50.
Vlak voor de grens was nog een lange klim van 5 km; Op de top bleek
ik m'n zonnebril beneden te hebben laten liggen. Terug of nieuwe bril?
Bril was goed en duur. Ik besluit dus terug te fietsen. Beneden trof ik mijn bril aan, en daarna mocht ik weer terug omhoog. Tja, hoe lang duurt dit? Lang. De eerste keer dat ik de klim startte , startte ik samen met een oud lopend mannetje die bloemenplukkend omhoog liep. Toen ik de 2e keer boven was, kwam ik samen met de oude mannetje boven.
In Frankrijk begon prompt de zon te schijnen (ook voor het eerst). Iedereen was nog verbaasder over mijn ligfiets dan in België. Ik ging even een telefoonkaart in een café kopen. Ik was nog geen min in het café, of er had zich al een groep om de ligfiets verzameld. Het café liep leeg, kroegbaas voorop.
Een meisje vroeg waar ik heen ging. Mijn antwoord Portugal was verbijsterend.
De groep rond de fiets groeide aan. Commentaar van alle kanten.
Meisje komt terug met vrienden die het niet geloven. Naar "Portugal" zeg ik tegen haar vrienden, en: uit "Nederland". Gefluister: 'tis waar' (denk ik, want dat frans..), en vervolgens weer verbijstering.
Toen ik weer verder fietste waren er 30 à 40 mensen om me heen.

Ik heb aan de maas wildgecampeerd en ook heerlijk gezwommen.
s ' Avonds nog (Duits) gekletst met leuke oude man
die het maar 'dumm, dumm, dumm' vond om naar Portugal te fietsen.

27 juli, zaterdag
De eerste hete dag! Vandaag hoefde ik slechts 60 km te fietsen naar vrienden die een eindje verderop in een vakantiehuisje zaten. Ik kwam hier om 2 uur s' middags aan.
Lekker gezwommen in rivier (of riool?) de Aire.
Volgende ochtend zou ik vroeg vertrekken. Dat is echter helemaal mislukt. (zoals gewoonlijk).

28 juli, zondag

De rede van mijn vertraging vertrek lag aan het feit dat mijn haar even heel veel korter werd. Het was namelijk nogal heet en dan is een korte kop toch wel een stukje fijner.
Later op de dag heb ik een pet gekocht; minder haar betekent namelijk ook eerdere verhitting van de hersencellen. Onderweg kwam ik nog een lekkere zwemplek tegen. Daarna ging die route verder over een lange recht weg. Je zag hem kilometers verderop nog over de heuvels gaan. De zon stond al laag en ik had de wind mee: heerlijk! Langs deze weg had ik ook bijzonder veel fans. Dat wil zeggen mensen die toeteren en hun duim uitsteken, en meer van dat gedoe. Ik heb die avond geslapen op een camping bij Brienne le Chateau.

29 juli, maandag

Weer een hete dag! Vandaag kwam de temperatuur tot zo´n 38 graden. Deze dag is er niet zoveel bijzonders gebeurd. Ik heb voornamelijk gefietst over eindeloze wegen tussen nog eindelozere graanvelden. Dat vergt wel even wat doorsettings vermogen, maar het is natuurlijk niks vergeleken met het toekomstige Australië. Onderweg belde ik nog bij een huis aan voor water en omdat hij mijn fiets zo mooi vond kreeg ik heerlijk gekoeld water uit de ijskast. Niet dat ik daar 10 min later nog wat aan had. Geslapen heb ik op een camping bij Avalon. `s avonds heb ik met wat andere lui tot laat Uno (kaartspel) gespeeld.

30 juli, dinsdag

Veel te laat vertrokken! Maar ik kwam gewoon niet eerder m´n nest uit en tja, het is vakantie, toch? De dag begon goed met een klim van 15 km. Gaandeweg begon het wat te betrekken en na nog meer gaandewegen hoosde de hemel zich over mij uit en schoten bliksems en donderslagen door de atmosfeer. Ahh, opzich nog uit te houden, mits de hagelstenen niet 1 cm groot waren. Maar het zag er niet naar uit dat dit snel zou ophouden, dus fietste ik maar door.
Op zulke momenten vraag je je toch echt af waar je mee bezig bent. Fietsvakantie? Waarom ben ik daar aan begonnen? Mijn vrienden liggen lekker aan het strand!

In de namiddag was ik door al het klimmen en het slechte weer nog niet echt ver. Toch wilde ik de voor mij bekende camping Chatel de neuvre halen. Dat betekende dus: Gas geven! Want ik had nog zo´n 60 km te gaan. Ahh dit ging beter! Wat is fietsvakantie toch heerlijk! Heuvels op crossen, en er weer keihard van afsjezen. Om half 10 ´s avonds kwam ik hier aan, gelukkig net voor donker, want die rode N weg met zijn vrachtwagens wil je echt niet met donker fietser (überhaupt niet, maar dat terzijde)

31 juli, donderdag

Rustdag! Mijn fiets een beetje schoonmaken, mijn kleren wassen en verder beetje niks doen, rondhangen. S´avonds was er een playbackshow, dat was wel lollig. Vooral de hit "schudden met je kont naar links naar rechts" wat door twee zeer dunnen zusjes werd gedaan was erg vermakelijk.

1 aug, vrijdag

Ik word wakker en wat hoor ik: Regen! Maar dat wil de ligfietser niet! Helaas is het er wel en moet ik wachten tot het voorbij is .
Ik vertrek dus ook deze dag laat (niet mijn schuld; het was de regen!). Bij mijn vertrek wordt ik enthousiast uitgezwaaid door twee Nederlandse meisjes.
Ik moest nog een paar km over die verdomde N9, maar daarna kon ik hem weer verlaten en zonder al te grote omwegen de gele weggetjes volgen. Alles is vlak (nouja, heuvels) en dan steken er ineens wat van die tieten omhoog met één grootste: de Puy de dome. Even later bereik ik het centraal massief. De korte steile klimmetjes veranderen in lange minder steile stijgingen.
Ik was wel blij met de langschap verandering: Na vele dagen graan te hebben gezien fiets ik vandaag door het Sioule dal. Een prachtig dal met vele rotspartijen en tunneltjes. Ook werd ik gefilmd door de Franse Tv! Een ligfiets is hoe zuidelijker ik ga, hoe aparter. Iedereen gaapt je aan, soms best wel frustrerend.
`s avonds ging ik op zoek naar een plek om mijn tentje op te zetten. Ik tref een weggetje aan waar een bord staat dat ik er niet in mag. Ideaal dus voor een rustige nacht! Verder op dat weggetje, dat ik ben ingegaan, is de weg ineens weg. Voor me gaapt een diepe krater waar niet om heen te fietsen valt. Wat is hier dan toch gebeurt?
Ik fiets maar weer terug en sla een ander weggetje in. Hier tref ik een huis aan met daarnaast een prachtige versierde eend (auto), met Nederlands nummerbord. Mijn eerste gedacht is: aanbellen. Mijn tweede gedachte hierop bedenkt dat hier nog wel eens Junkies kunnen wonen. Maar deze gedachte was te traag want ik stond ondertussen al aan te kloppen. Meteen gaat de deur open en komt er een gastvriendelijke man (Tonnie) naar buiten. Ik kan natuurlijk mijn tent in de tuin zetten en krijg ook een maaltijd aangeboden door de vrouw, Tineke. Na de 2e maaltijd (de eerste zat teveel peper in) gaan we gezellig op de bank kletsen en er wordt een muziekje op gezet. Voor we het wisten was het 3 uur, tijd dus om naar bed te gaan.

2 aug, vrijdag
De volgende ochtend begonnen Tonnie, Tineke en ten slotte ik ook zich zorgen te maken om mijn gehoest. Ik ben dus naar de dokter gegaan en heb daar een hele hoop pillen gekregen. Ik moest nu tien keer per dag iets innemen!
Maar helpen deed het wel. Het was deze dag niet meer de moeite om verder te fietsen, en ook veel leuker om nog een dagje te blijven.
We zijn nog een stukje gaan rijden in hun prachtige eend. Tijdens deze toch kwamen we een eenzame fietser tegen. We stopte en het bleek een fietsende Belg te zijn (M, 21) die naar Toulouse ging.. lang deze stad zou ik ook opfietsen en het leek me wel aardig om een stukje samen te fietsen. Terug (naar Tonnie´s en tineke´s huis) wilde hij echter niet gaan, en tja, ik zou de volgende dag pas vertrekken. Dus zou hij langs de afgesproken route een plasticzakje hangen en daar zou hij wachten.
´s Avonds weer heerlijk gegeten en daarna weer gezellig gekletst. Natuurlijk weer veel te laat naar bed.

3 aug

s´Ochtends er om 5 uur uit, tijd om die Belg in te gaan halen! Tineke en Tonnie waren zo lief om met mij om 5 uur op te staan. Ik kreeg nog een heerlijk ontbijt en vervolgens vertrok ik. Het was nog donker, maar daar hebben we licht voor. Tonnie en Tineke reden nog een eindje mee met de eend tot de kruising na het volgende dorp. Hier kwam het afscheid. Jammer dat je van leuke mensen altijd weer weg fietst, maarja, anders kom je nooit in Portugal. Ik was nu weer alleen en het was koud, nat en donker. Niet echte de juiste weeromstandigheden om een plasticzakje te vinden. Dit deed ik dus ook niet. Of ik er nou voorbij ben gefietst of dat hij het nooit heeft opgehangen zal ik nooit te weten komen.
Mede door slaapgebrek was ik erg moe. `s Avonds heb ik de tent op een camping gezet, naast een groot meer. Ik had wel de hele dag gefietst, maar vrij traag, dus echt veel had ik niet gefietst. Naast me stond nog een gezellige Nederlandse Familie.

4
Ook vandaag is het weer slecht: Koud en regen. Natuurlijk gaan we verder. Er staat vandaag een zware dag op het programma. Nooit is een stuk vlak en natuurlijk gaat het (voor je gevoel) bijna altijd omhoog. Echt uitgeslapen was ik ook niet (wel een lekker croissantje gekregen van de Nederlandse moeder naast me) . s´Avonds kwam ik in het prachtige Dordogne dal.

5
Deze ochtend was ik dan eindelijk eens vroeg weg. De wind was gedraaid dus had ik hem weer lekker mee.
Al snel moest ik het Dordogne dal weer uitklimmen. Dit viel erg mee: het centraal massief was al een stuk lager, waardoor je er dus ook minder “uit” hoefde te klimmen.
Eenmaal boven kwamen weer de eindeloze heuveltjes als in Noord Frankrijk. Wel merkte ik dat het hier echt veel droger was. Het regende ook niet meer en zelfs de zon kwam door!

Een eindje verder kwam ik weer een fietsende Belg tegen (waarom steeds Belgen?). We hebben een stukje samen gefietst maar ons tempo lag te ver uit elkaar zodat we weer goodbye zeiden. In Cahors heb ik een internetcafé opgezocht om mijn belevenissen naar huis te mailen. Daarna snel voort maken voor een kampeer plek. Ik trof een leuke camping vol met Nederlanders, maar ze vroegen €15! Ik was het hier niet mee eens en ging weer verder, naar een municipal acht kilometer verderop. Hier hoefde ik geeneens mijn tent op te zetten.Er was een grote tent opgezet met bedden, speciaal voor pelgrims die naar Santiago de Compostela gingen! Natuurlijk was ik niet alleen en werd het een gezellige avond met andere wandelaars.

Deze overnachting was het eerste teken van het pelgrimsoord.

6
Deze dag ben ik helaas in mijn dagboek vergeten. Ik weet alleen nog dat ik tot 15 km voor Auch gefietst heb, en daar bij een boer gekampeerd heb.

7
Mij slaapmatje was in het Dordogne dal lek gegaan, en ik vond het nu hoog tijd worden voor een reparatie. Daar heb je echter wel een “reparatie kit” voor nodig. Na veel zoeken vond ik deze ook in de stad Auch. Daar heb ik gelijk ook maar een warme trui, topkaart van de Pyreneeën, en een zaklampje gekocht. Ik was bijna bij de Pyreneeën, en daar kon het wel eens koud en donker zijn!
Ik heb die dag nog gefietst tot aan de voet van de Pyreneeën en geslapen op een camping.
Morgen zou het echte werk beginnen!

8e
Aiaiai wat een slecht weer! Mist regen, en geen zon. Ook deze middag ben ik de stad geweest om te wachten tot de winkels weer open gingen (domme siësta). Ik wilde namelijk handschoenen kopen. Nouja, toen de winkels open gingen bleken ze één soort handschoen te hebben, en dat was er een van 60 euro; dus, zonder handschoenen door gefietst naar Col de Tourmalet. Veel van de bergen zag ik niet, ik zag nog net mijn eigen pedalen maar daarmee hield het echt op. Na 5.5 uur klimmen kwam ik boven aan op de Col (2114 M). Het was er ijs koud dus ik heb me dik ingepakt voor de angstige afdaling. Beneden in het dal was er weer zicht en heb ik mijn tent in een weiland opgezet.

9e
De spannendste dag van de tocht!
Zie verslag col de bouchero

10e
Ahhh SPANJE!! Ik geloofde het nu pas echt. Die Spanjaarden zien er ook echt al anders uit.
Het zonnige (!) fietsleven begon deze dag met een prachtige afdaling over een onverharde weg. Ik zag de bergen nu pas echt. Prachtig! Later op de weg kwam ik nog een fietsende Spanjaard tegen. We hebben adressen uitgewisseld. Minder was de tegenwind vandaag (beetje nastorm?). Ik ben dan ook niet zover gekomen. Ik zit nu in Jaca, waar ik mijn pelgrims paspoort heb gehaald zodat ik een echte pelgrim ben. Er zijn hier ontzettend veel mensen die (meestal) te voet of fietsend naar Santiago gaan. Net nog had ik een gesprek met Renee die
ook het hele stuk vanuit NL gefietst heeft en Santiago als einddoel heeft. Mijn einddoel is Portugal, maar ik besluit dit via Santiago de C. te halen. ´s Avonds heb ik (met mijn pelgrim paspoort) geslapen in een refugio, mijn eerste!

11e
Echt een vervelende dag. Er stond storm pal tegen en dat is in het open Spanje niet echt geweldig.Ik kwam onderweg nog een totaal leeg dorp tegen, was heel indrukwekkend om te zien. Een eindje verder kom ik Renee (die Nederlandse fietser die ik in Jaca ook trof) weer tegen. We gaan samen verder, gaan ´s avonds uit eten, en slapen die avond in een grote legertent op een camping. (Refugio was vol)

12e
Renee fietst ´s ochtends verder. Ik niet. Ik ben bekaf en wat ziekjes, dus blijf maar
een dagje lezen. Als ik toch op de fiets was gestapt was ik denk ik nog niet ver gekomen want het waait vandaag alleen nog maar harder.

13e
Toen ik opstond (hoestend en wel, die Franse medicijnen hadden nog niet zo heel veel geholpen) was het windstil! Een goed teken!
Later op de dag begint het wel weer te waaien,
maar ik heb hem mee! Ook is het vandaag weer eens lekker warm. Eindelijk, de laatste hete dag had ik in noord Frankrijk.Onderweg heuvel op fietsend begint een heel terras voor me te klappen. Natuurlijk ga je hier iets harder voor trappen.Ik slaap in een refugio in Los Acros waar ik ´s avonds een mis bijwoon waar ik als pelgrim gezegend word voor een goede reis.
Nouja, zoiets zal het wel geweest zijn want het enige wat ik verstond was "Maria."

14e
Weer lekker heet vandaag.
Ik fietste tot Santo Domingo de la Calzada waar ik om 14 uur aan kom. In dit stadje woont
Ceus (mijn natuurkundeleraar in Zutphen) met zijn vrouw Eva deze zomer. Ceus is na zijn schooltijd naar Santiago gelopen (vanuit NL!) en heeft in dit dorp een leuke meid gevonden. Nu zijn ze getrouwd, vandaar dat hij hier is.
Ik heb hem opgezocht en we zijn gezellig wat gaan drinken. Later heb ik een plaats in de refugio gereserveerd, en ben ik naar het zwembad gegaan (met vrouw van Ceus, zoontje en zus van vrouw van Ceus). `s Avonds heerlijk gegeten bij Ceus schoonouders.

15e
Toen ik wakker werd in de refugio was iedereen al weg (die pelgrims (“ die Verrückte”, zoals
een fietsende Duitse meid zei,) vertrekken altijd erg vroeg).
Ik ben opgestaan en heb wat door het stadje geslenterd. Het is vandaag feestdag in Spanje,
dus zal het pakje waar ik op wacht vandaag niet aankomen (in dit pakje zit een fietsroute beschrijving naar Santiago, zodat ik niet steeds maar de snelweg hoef te nemen)
´s Middags ben ik nog met Ceus en fam. wat gaan eten en daarna ben ik weer naar de refugio
gegaan om een 2e nacht te reserveren. Maar dit kon niet. Je mag er geen 2e nacht
slapen want daar is geen plaats voor. Ik ben toen naar Ceus schoonvader gegaan, en ben met hem terug gekomen. Hij is erg machtig in dit stadje, en dat kan wel van pas komen. Dat deed het ook, want met hem erbij was het ineens geen enkel probleem om een 2e nacht te slapen. Ik kon zelfs “zo lang blijven als ik wilde”.
In de namiddag ben ik met Maria en Igor (beide Spaans, Igor is pelgrim en Maria doet vrijwilligers werk in de refugio) wat bier gaan drinken. Daarna siësta houden, en daarna weer met deze twee uit eten. Helaas (of gelukkig) kwamen we te laat terug. De deur was dicht en iedereen sliep. We zijn toen achterom gelopen, over de muur geklommen en zo konden we toch nog (via de wijn) bij onze bedden komen.

16e
Het was ´s ochtends nog even wachten of het pakje wel aan zou komen, maar het kwam er! Ik heb de fiets weer in gepakt en ben naar Burgos gefietst. Ik kon nu met het fietsboekje eindelijk kleine weggetjes pakken, ipv al die snelwegen.
In Burgos heb ik weer in een refugio geslapen, in het stadspark.

17e
´s Ochtends de stad bekeken en een fietswinkel gezocht om wat dingen aan te draaien.
Deze was echter dicht. In de stad kwam ik Isabel (een Duitse meid) voor het eerst tegen. Zij was ook in d´r eentje onderweg naar Santiago de C.
Weer onderweg naar het westen (over de Spaanse hoogvlakte, waar het heet is, en op graan na helemaal niks is) kwam ik een garage tegen waar ook het gereedschap was om het balhoofd aan te draaien (zat speling op).
Deze avond slaap ik in weer in een refugio. Er is een internetcafé, en ik tref nog een vrolijke man die lopend vanuit Nederland naar Santiago onderweg is.

18e
Als ik ´s ochtends weg ga zie ik Isabel met nog een man voorbij fietsen. Deze man heet Philipe, 41 jaar oud en Frans, en ze hebben deze nacht in hetzelfde dorp bij de nonnen geslapen. Ze vertelde dat wat Spanjaarden ´s avonds een feestje wilde bouwen maar dat de pastoor roet in het plan kwam gooien: “Heute Nacht keine Party, geh Schlafen”
Buiten het dorp gaat de weg over op een onverhard, recht en rood gravelpad. Het is net alsof ik in de Australische outback rond tuf. Het landschap is nog steeds kaal, rood en uitgestrekt: prachtig!
Ik kom steeds een mevrouw tegen op de mountainbike. De tiende keer als we elkaar passeren spreekt ze me aan. Het blijkt een Duitse vrouw te zijn die erg gezellig kletst, iets teveel na mijn idee. Na een tijdje keert ze om, want ze heeft ook een camper mee.
´s Avonds slaap ik in een drukke refugio (Hospital) waar ik Philipe weer aantref.

19e
De eerste 20 km gaan over een saaie drukke N weg. In Astrorga neem ik een pauze, en hier tref ik Isabel en Philipe samen aan. We fietsen daarna een stukje samen maar de snelheid
tussen mij en de twee andere liggen te verschillend (ik ga stukken langzamer), zodat zij verder fietsen. Dit verder fietsen gaat alleen maar omhoog, omhoog, en omhoog en het is ook nog eens bloedheet.. afzien dus. Boven is echter een prachtig uitzicht, en de beroemde
grote stenenhoop waar iedere pelgrim zijn zware lasten afgooit (ik gooi er dus een steen neer, die ik bij me had tegen de honden). Beneden zien we ook de stad waar ik zodadelijk naartoe mag afdalen (15 km naar beneden). Ook zie ik de bergen die ik morgen tegen zal komen. Slapen doe ik in een tentenkamp in Villafranca del Bierzo. Uiteraard tref ik Philipe en Isabel weer aan, zodat het een gezellige avond wordt. Halverwege de avond komt er ook nog een Bayrische weisswurst (M, Duits (bayrisch) 46) bij, nu hebben we helemaal een topavond!

20e
Nu begint het echt! Na dagen lang enkel heuvels(en gister 1 colletje) te hebben gereden komt er nu een klim van 30 km lang naar een hoogtepunt van 1330
meter.. niet zo hoog, maar toch wel zwaar, zeker met de temperatuur, volle bepakking, en ligfiets. Tijdens zo´n klim ben ik toch wel blij met mijn 22/32 verzet.
Als ik bijna boven ben kom ik Philipe tegen die weer naar beneden gaat. Deze maffe gozer gaat de klim voor de 3e keer doen! pffff... Philipe is best wel maf, Thuis handelt die in aandelen, 19 uur per dag achter de pc, en als die genoeg geld heeft gaat die fietsen.. ideaal. als ik mijn plan vertel om naar China te fietsen krijg ik niet het bekende antwoord "je bent gek" maar: Waarom niet?

Boven is een prachtig dorpje.. met webcam! Helaas is niemand thuis om me hier te zien.
Na zo'n enorme klim volgt er natuurlijk... een afdaling? Gatverre,
nog een klim, naja, waar is de top?? die was achteraf nog 6 km verder, maar daarna kwam die afdaling toch echt en die gaat echt hard.. zonnebril en helm op en go go go go. Beneden in Triacestella zet ik mijn tent naast een refugio op. Eerst ff lekker mijn standaard avond maal eten (mosselen uit blik, stokbrood en banaan) en daarna slapen.

21e
Wat ik vandaag gedaan heb weet ik niet meer. In ieder geval was ik 's avonds erg moe want het enigte wat in mijn logboek staat is: gefietst tot Calas de rei. Ik weet nog dat ik hier in een grote sporthal heb geslapen, vol met andere fietsers. Best wel rumoerig dus. Om half 12 was het licht nog steeds aan en was ik het beu. Ik ben naar de stoppenkast gelopen en heb een
grote schakelaar omgedraaid. Het was de juiste. Eindelijk donker en rust.

22e
Als ik net weg ben tref ik Isabel aan die met 2 verückte Italiaanse wielrenners in een noodtempo aan het fietsen is. Ze zijn deze morgen vertrokken in Portomarin.. nou, vanuit Portomarin tot Palas de reis is het zeker 40 km, waarvan 12 klimmend. Wat een maffe wielrenners. Nou, ik doe het was rustiger aan hoor (maarja ik heb ook volle bepakking en die andere 3 een rugtasje en racefietsen)
Een stukje later tref ik Philipe weer aan (die gozer duikt op de raarste plekken op ). Hij neemt steeds de kleine paadje (pelgrims wandelpaden). Deze zijn voor ligfietsers met bepakking echt niet te fietsen. Hij vertelt mij dat ik erg voorzichtig moet zijn over de drukke wegen (die ik steeds fiets).. Ik zeg dat het niet zo gevaarlijk is, dat auto's wijdt om me heen gaan. Terwijl ik dit zeg wijst Philipe naar een half auto wrak die in de berm ligt.. aiaiai, ja, blij dat ik toen niet hier fietste.
Om half 3 ´s middags kom ik in Santiago aan! Natuurlijk kom ik Philipe gelijk weer tegen. Ook tref ik wat Nederlanders op de mountainbike. Zij zijn ook in Nederland begonnen en gaan naar zuid Portugal, waar ze gaan wonen! Prachtig!
Ik vond een camping met zwembad vlakbij het centrum, ideaal. Op deze camping komen nog meer fietsende Nederlanders en Duitsers, gezellige boel dus.
Ik merkte gelijk al dat je niet te lang bij de kathedraal moet zitten. Die avond zat ik daar met Isabel er zijn zeker 10 x mensen langs gekomen om te proberen ons te bekeren. Maar wij blijven gewoon heidens, tenminste, ik wel, wat Isabel doet moet ze natuurlijk zelf weten. Om 20 uur die avond was ik te zien op de webcam. Daarna ben ik naar de camping gegaan, nog ff een duik genomen en ben ik lekker gaan slapen (best wel fout, als 18 jarige hoor je dan toch te feesten?)

23e
´s ochtends mijn Compostellaat (certificaat voor hethalen van Santiago) gehaald en de radio gebeld. Om 12uur ben ik naar de mis gegaan. Iedereen zij dat het een groot spektakel was, maar het was vrij saai. Wat wel leuk was om te horen dat er Nederlander was aangekomen.. haha, ik dus. Na de mis zie ik de 2 Italianen en Isabel nergens (hadden afgesproken), dus ik ga maar doen wat ik nog moet doen: een ticket voor de terugweg kopen. Ik heb het maar lekker lux gedaan, vliegen met Iberia.

24e
Vandaag gaan we verder, naar Portugal! Ik had nog een week voordat mijn vliegtuig naar schiphol zou vertrekken. De tocht van Santiago naar het zuidwesten, naar de kust, is erg mooi. De weg kronkelt tussen de eucalyptus bomen en ik geniet van de warme zon.
Bij de kust aangekomen is het minder mooi: druk, toeristisch en een doolhof. Verdwalen doe ik dan ook twee keer, wanneer ik een stad probeer te doorkruisen, maar uit eindelijk lukt het me toch om verder langs de kust te komen, de baai uit, naar de ruige rosten van de oceaan waar het minder toeristisch is en waar ik dus op een rustige camping mijn tentje op kan zetten. Morgen zal ik Portugal bereiken!

25e
Nog 12 km fietsen en ik zou in Portugal zijn! En inderdaad, na 12 km kom ik op een brede baai uit. Voor 25 euro cent koop ik een kaartje en mag ik met de ferry het laatste stukje varen. En toen was ik er, daar waar ik 5,5 weken voor had gefietst. Of had ik gefietst voor het fietsen? Ach, ik was in ieder geval in Portugal en aangezien ik daar nooit eerder was geweest vond ik het wel leuk.
Het eerste wat je in Portugal op valt zijn de andere nummerborden met het bijhorende asociale rijgedrag. Het tweede dat op valt zijn de nog eindelozere eucalyptus bossen (ok, in Oz zijn ze vast nog eindelozer).
De kust verlaat ik snel. Ik heb nog maar drie dagen en moet dus nog terug naar Santiago, waar m´n vliegtuig vertrekt. De bergen in is veel klimmen. s ´Middags bereik ik een woeste beek/rivier waar ik pauze hou. Ik word door een familie uit Porto uitgenodigd mee te eten.
Tegen de avond fiets ik weer verder, omhoog, alleen maar omhoog. Het fietsleven begint zwaar te worden.
Ik hoopte in een dorpje verderop een camping te vinden maar die was er niet. Wildkamperen had ik ook niet zoveel zin in gezien het grote aantal hectare´s dat zwart geblakerd lag, of nog branden (voor de Portugezen was dit normaal). Ik heb dus maar bij een huis (zonder hond) aangebeld met de vraag of ik m´n tent in de tuin kon opzetten. Dit mocht, kreeg zelfs eten aangeboden, en tijdens deze maaltijd mocht ik m´n tent niet meer in de tuin opzetten. Nee, ik mocht in hun logeerbed slapen! Heerlijke mensen!

26e
Na afscheid te hebben genomen van deze vriendelijke mensen fietste ik verder, nog steeds klimmend. Maar na ongeveer 10 km klimmen kwam er dan toch eindelijk een lange afdaling.. en beneden begon het klimmen weer opnieuw. De hele middag geklommen en geklommen, tot de Spaanse grens, Tja, mijn zuidelijkste punt zat erop en ik moest toch weer terug naar Santiago. Onderweg zie ik nog Portugezen die met EU geld de weg aan het repareren zijn, nouja, repareren, ze trekken met de klauwhamer wat bierflesjes open. Daar gaat ons eu geld dus heen! Er was geen camping te vinden en heb dus wildgekampeerd (geen bosbrand gezien hier hoog in de bergen) aan een stuwmeer. Het was een mooie dag, maar toch al wel de terugweg: stukken saaier dan de heenweg.

27e
Na een paar uur fietsen door de prachtige Spaanse bergen heb ik het wel gezien. Ik ben moe, heb Portugal bereikt, en wil nu mijn laatste twee dagen lekker in Santiago door brengen, op een camping met een zwembad. Maarja, je moet toch door. ´s avonds heb ik een pensionnetje genomen in een leuk dorpje.

28e
Ik heb genoeg van terug fietsen. Ook al zijn de bergen nog zo mooi, je moet er nog steeds overheen fietsen. Ik neem dan ook al snel de bus naar Santiago. Fiets onderin en lekker door het raam kijken, bedenkend hoeveel ik nog had moeten zweten als je dat kaartje van €4,50 voor de laatste 70 km niet had gekocht..
In de namiddag kom ik in Santiago aan en ga naar de zelfde camping als een paar dagen terug. Duur, maar met zwembad! Morgen nog een lekker luier dagje, en dan back home! De vlucht is raar: je vliegt in een paar uur terug (nouja, door het gemiste vliegtuig in Madrid duurde het een nacht langer) waar je 6 weken voor heen hebt gefietst!

Mails:

5 aug

10 aug

17 aug
waarin ik tegenwind ondervind,
heilig en gezegend word,
mij de toegang tot het pelgrimsrefugio
word ontzegd, en ik er met hulp
van de schoonvader van mijn natuurkundeleraar, èn inbraak toch
steeds weer binnen raak.

25 augustus: Portugal!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

27 aug

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.