Korea My bicycle Guestbook
|
|
mei – 8 juni
Melbourne – Adelaide
1200 km in 6 weken (lui!)
Afgelopen 6 weken waren weer geweldig,
en wel in goed gezeldschap van Toto, de vrolijke Koreaanse meid die
ik in Cygnet leerde kennen.
Het was een grote verrassing toen ze op
1 mei belde, en al snel kwamen we op een plan.
Dit plan was om samen een paar dagen op
te fietsen (van Melbourne richting Adelaide) en dan weer op te
splitsen want we wisten dat het snelheidsverschil erg verschillend
zou zijn. Maar dit bleek mee te vallen. Toto fietst wel langzamer (of
ik sneller), maar met een uurtje extra trappen kwamen we toch
geregeld 100 km verder. En nog belangrijker: het was samen hartstikke
gezellig. Zeker na PortCampbell, waar we een hele jeugdherberg voor
ons zelf hebben, met een knapperend haardvuur.. jaja romantisch.
Maar ik heb niet alleen naar Toto
gekeken; het landschap was ook prachtig. Ze noemen de Great Ocean
Road natuurlijk niet voor niets “Great”. In de rosten uitgehakt,
tientallen kilometers kronkelend boven de woeste oceaan. Het weer was
bar, regelmatig hagel, en golven van 4-5 meter hoog, maar dat maakte
niet zoveel want elke avond hadden we een fijne camping met warme
douches. En regelmatig ook ingelaste luie dagen tussendoor.
Wat verderop naar het westen kwamen we
de 12 Apostles tegen. Indrukwekkende rotsformaties in de zee. Daarna
kwam een langer saaier stuk. Een week door weilanden, weilanden en
weilanden. Natuurlijk met tegenwind. Dappere Toto. De fijne kant is
dat er nauwelijks verkeer was. Geregeld kwam er een kwartier lang
niks langs, op een politie auto na, die het nodig vond de
zwaailichten aan te zetten en me van de weg te plukken. Braaf zijn na
Nederlandse standaarden is hier vaak niet genoeg. Australiers hebben
het erg op safety regels. Zo is het verplicht om brandmelders in je
huis te hebben, en ook om een fietshelm te dragen (zie ook Tassie
verslag). A fijn, ik had al drie waarschuwingen gehad en drie maal is
scheepsrecht dus een bekeuring. Maar verder waren de police officers
aardige lui hoor. Een gezellige babbel met oja, by the way, hier is
je bekeuring. Ik zei bijna dank je wel.
De laatste dag voor Adelaide cruisen we
nog door de Adelaide Hills en hebben we manjefieke uitzichten in
groene valleien en zien we tenslotte een groot wolkendek waaronder de
stad Adelaide moet liggen. We zoeven de stad in, maar niet samen: we
zijn elkaar al een paar uur kwijt maar dat maakt niet zo want we
hebben afgesproken op Adelaide caravan park. En inderdaad, een tijdje
na mijn aankomste komt ook Toto het park in zoeven. Hoera!
Adelaide is echt een geweldige stad.
Bijna 50% van het oppervlak is citypark! Dat betekent dus talloze
bankjes onder schaduwrijke bomen, waar het met een goed boek en een
leuke meid goed vertoeven is. We worden lui. Erg lui. Een stuk
ijzerdraad kopen aan de andere kant van de stad wordt wel zo’n
opgave dat we het drie dagen uitstellen, en vervolgens de vierde
helemaal nodig hebben. Kun je je voorstellen dat drie zalige luie
weken dan zo voorbij zijn? Naar de bios, uiteten met Australische
ligfietsende police officers, winkelen, de pub in, lekker zelf koken,
kletsen op de camping, naar de zoo, de botanische tuin in, boekjes
lezen in het park.. het was een heerlijke tijd.
Nu ben ik weer twee dagen op mezelf.
Het afscheid van Toto was goed, niet “dramatisch”. We waren
allebei excited weer alleen op pad te gaan. Toto gaat druiven snoeien
aan de kust, en ik ga via de Adelaide Hills en de Flinders Ranges
naar Alice springs. Het echte Australische werk dus.
Het is koud hier. ’s Nachts vriest
het en overdag kruipt de temperatuur wel heel langzaam omhoog. Tegen
de tijd dat de zon weer onder gaat (en dat is 5 uur!) is het
misschien net 12 graden. Maar ik weet waar ik heen ga, naar het
noorden, en daar is het warm, zomer en winter.
Check Toto’s website ook:
http://www.cyworld.com/mollado
(Popup moet je toestaan anders kom je er niet door)
Mollado betekent: Ik weet het niet, maar...
KM teller stand: 4200 km